Een rustige stad, een zieke broer en een chaotische markt

Dinsdag 6 oktober 2026

Na een paar rustige dagen trok ik vandaag te voet de stad in. Geen plan, gewoon lekker een tochtje maken. En juist dan merk je hoe fijn Bhopal eigenlijk is.

Het is hier namelijk heerlijk rustig. Overal zie je bomen en groen, alsof je elk moment de jungle in kunt wandelen, en om elke hoek ligt wel weer een meer om te bewonderen. Daardoor heeft de stad een aangenaam klimaat. Dicht bij het water leven lijkt altijd wat meer rust te brengen, en dat merk je aan de mensen. Iedereen is vriendelijk en doet alles heerlijk op zijn gemak.

Maar aan dat rustige moment voor mij kwam een einde toen Yasha me belde. En vertelde dat haar broer flink ziek geworden was en naar het ziekenhuis ging. Of ik even langs kon gaan? Gelukkig was het in de buurt, dus na een kwartier lopen stond ik binnen. Daar zat hij op een bankje, lijkbleek. Hij had de hele nacht overgegeven en zat nu flink aan de diarree.

Ik schaam me een beetje, maar mijn eerste gedachte was: yes, ik ben niet de enige. Ook een Indiase maag verliest weleens van India.

Na een tijdje wachten was het eindelijk zijn beurt. De arts luisterde, gaf wat advies en een injectie, en met wat medicatie konden we weer gaan.

We hielden een riksja aan en hobbelden terug naar de Airbnb. Daar viel alles even stil: gordijnen dicht, ventilator aan, en een heerlijk middagdutje. Precies wat we na zo'n ochtend nodig hadden.

Uitgerust gingen we 's middags weer bij de familie langs. En daarna nog naar de markt: wat spullen voor de familie, en natuurlijk iets lekkers voor onszelf.

Zo'n markt blijft verwonderlijk. Elk gebouw lijkt op instorten te staan, maar niemand heeft het ze blijkbaar verteld. Spullen en lekkernijen liggen in een heerlijk chaotische volgorde door elkaar. Mensen lopen door of over elkaar heen, op zoek naar iets wat ze willen kopen. En overal zie je jongeren die smullen van jalebi.

Na ons doel op de markt volbracht te hebben, gingen we terug naar de familie. Daar hebben we ons volgegeten met de lekkernijen van de markt. Mocht er morgen geen blog verschijnen, dan weten jullie waar ik ben: op een bankje in datzelfde ziekenhuis. 😉