Dag 2 van de Narmada Parikrama: koffie uit het beekje en koken op de dhuni

Wat is het toch een prachtige ervaring: wakker worden midden in de jungle, in een hut van deels beton en deels metalen platen. Het hout van gisteravond smeult nog na en rookt een beetje, met die heerlijke geur van een kampvuur.

Dan loop je naar buiten, voel je de frisheid van de ochtend en kijk je meteen de wildernis in. Bomen, overal groen, en de Narmada die langs stroomt, met kleine beekjes die vanuit de heuvels de rivier in lopen. En dan dat geluid van stromend water.

Dat bracht me op een idee: laat ik koffie zetten met water uit het beekje. Dus ik liep met een metalen pan naar het water, dompelde hem erin en liep terug naar de hut, waar het vuur nog lag te smeulen. Wat hout erbij, even zachtjes blazen, en het vuur brandde weer fel. Pan erop, en binnen tien minuten kookte het water. Even later zat ik weer buiten, samen met Yasha, die inmiddels ook wakker was, te genieten van een kop koffie. Wat is het leven goed voor ons, deze eerste dagen.

En het werd alleen maar beter, want Avdesh en Vijay kwamen aanlopen met eten, dat ze op ons vuur gaar kookten: een heerlijke rijstmaaltijd met verschillende groenten en noten. We werden echt in de watten gelegd. Toen wisten we nog niet dat we diezelfde avond helemaal op onszelf zouden zijn aangewezen.

Want toen kwam helaas het afscheid: we moesten door naar de volgende ashram, vijftien kilometer verderop. Met wat hulp van Avdesh kwamen we na zeven kilometer de jungle uit, en daar namen we ook van hem afscheid. Vanaf nu moesten we het zelf doen.

We liepen weer in de bewoonde wereld. Een prachtig landschap vol kleine rijstveldjes en dorpjes uit een andere tijd. Echt alsof je ver terug in de tijd gaat. Mooie oude kachcha-huisjes, gemaakt van modder en gedroogde koeienpoep, met blauw geverfde muren en schuine daken met oranje dakpannen.

Na veel navigeren, de weg vragen aan de lokale mensen en wat rustpauzes kwamen we vlak voor zonsondergang aan bij de volgende ashram: Belghat. Weer een prachtige, afgelegen plek tussen de rijstvelden en andere gewassen, met uitzicht over de Narmada. Ook hier geen slaapkamer, keuken of wc. Gewoon een ruimte met een vloer, en daar sliep je. Buiten een overkapping die de keuken moest voorstellen, met een dhuni: een ronde vuurplaats van modder waarop je kookt. En het toilet? Dat deed je maar ergens achter een heuveltje, hahaha.

Hier waren we echt met z'n tweetjes. De beheerder zei niet veel en vertrok snel weer nadat hij het vuur had aangemaakt. Wel gaf hij Yasha nog wat rijst en groente mee. Waarschijnlijk kwamen we wat ongelegen, want het festival ter ere van de godin Durga was nog in volle gang. Ja, eigenlijk zijn we op een wat verkeerd moment begonnen aan onze Narmada Parikrama. Maar goed: go with the flow.

Vanochtend kookten anderen nog voor ons, vanavond stonden we er zelf. We kookten voor het eerst op de dhuni, en het werd toch een heerlijk gerecht. Ik denk echt dat koken op hout iets toevoegt aan de smaak. Maar we waren moe, dus kleine ongelukjes lagen op de loer. Een pan water die verkeerd op de dhuni stond, ging bijna mis: er kwam water op het vuur, en even dacht ik dat het uitging. Gelukkig doofde het net niet. Even tot tien tellen, niet geïrriteerd raken op elkaar, en weer verder met koken, hahaha. Alles op deze tocht is een nieuwe ontdekking. Je bent echt weer een kind op zijn eerste schooldag.

Na het eten kropen we snel in onze slaapzak, op ons matje op de vloer van onze tijdelijke kachcha. Buiten smeulde het vuur nog na, net als vanochtend in de jungle. Alleen hadden we het deze keer zelf brandend gehouden.

Twee dagen voorbij, met nieuwe lessen. En nog vele te gaan.